Nadmiar białka w diecie

Nadmiar białka w diecie – spożycie białka przekraczające ilość potrzebną do syntezy białek ciała i związków azotowych, przy którym organizm zużywa nadwyżkę jako źródło energii. W dietetyce sportowej pojęcie dotyczy pytania, czy duże spożycie białka szkodzi nerkom, kościom lub wątrobie; Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) nie ustalił dla białka górnego tolerowanego poziomu spożycia, a u dorosłych za bezpieczne uznaje spożycie dwukrotnie większe od referencyjnego1, 2.

Czy istnieje górna granica spożycia białka?

Według EFSA dostępne dane nie wystarczają do ustalenia UL, czyli górnego tolerowanego poziomu spożycia białka; za bezpieczne urząd uznaje u dorosłych około 1,7 g/kg masy ciała na dobę, dwukrotność spożycia referencyjnego 0,83 g/kg2. Brak UL oznacza brak danych do wyznaczenia granicy, a nie dowód, że każda ilość jest obojętna dla zdrowia.

Normy żywienia dla populacji Polski z 2020 roku podają dla dorosłych zalecane spożycie (RDA) 0,90 g białka/kg masy ciała na dobę i proponują, by białko dostarczało od 10% do 20% energii1. Również one nie określają poziomu UL i podają, że przeważa pogląd o nieszkodliwości spożycia umiarkowanie przewyższającego zapotrzebowanie.

Normy żywienia dla populacji Polski podają dla sportowców trenujących intensywnie dyscypliny wytrzymałościowe lub siłowe 1,2–1,7 g/kg na dobę, a grupa ekspertów Unii Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA) dla piłkarzy wyczynowych do 1,6–2,2 g/kg3. Górna część zakresu UEFA leży więc powyżej poziomu, który EFSA uznaje za bezpieczny; dla większego spożycia urząd nie wyznacza granicy.

Definicje „dużo białka” w badaniach się różnią. Metaanaliza Devries i wsp. zaliczała do diet wysokobiałkowych spożycie co najmniej 1,5 g/kg, co najmniej 20% energii albo co najmniej 100 g na dobę4. Antonio i wsp. zapis w procentach energii uważają za mylący, a za dietę wysokobiałkową uznają dopiero spożycie powyżej 2,0 g/kg5.

Czy dużo białka szkodzi nerkom zdrowej osoby?

Autorzy metaanalizy Devries i wsp., która połączyła 28 prac opisujących badania z losowym przydziałem, z udziałem 1 358 dorosłych bez choroby nerek, sądzą, że dieta wysokobiałkowa nie pogarsza pracy nerek u zdrowych dorosłych.

Obawa o nerki wynika z tezy, że stałe duże spożycie białka zwiększa ładunek mocznika i wywołuje hiperfiltrację, czyli nadmierne przesączanie w kłębuszkach, która z czasem uszkadza nerki. W tej metaanalizie po diecie wysokobiałkowej współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) był nieznacznie wyższy, ale jego zmiana od początku badania nie różniła się od zmiany przy diecie z mniejszą ilością białka.

Wcześniejsza metaanaliza Schwingshackla i Hoffmanna objęła 30 badań i 2 160 osób bez przewlekłej choroby nerek. Dieta wysokobiałkowa zwiększała GFR średnio o 7,18 ml/min/1,73 m², stężenie mocznika w surowicy o 1,75 mmol/l i wydalanie wapnia z moczem o 25,43 mg na dobę6. Autorzy uznają te zmiany raczej za fizjologiczną adaptację, ale u osób z otyłością, częściej chorujących na nerki, zalecają ostrożność wobec odchudzania na diecie wysokobiałkowej, zwłaszcza z białkiem zwierzęcym.

U zdrowych osób trenujących oporowo badania trwające do roku, ze spożyciem do 2,5–3,3 g/kg na dobę, nie wykazały szkodliwego wpływu na lipidy krwi ani na wskaźniki pracy nerek i wątroby7. Najdłuższe z nich przeprowadzili Antonio i wsp.: 14 mężczyzn trenujących oporowo, w średnim wieku 26,3 roku, przez rok na przemian jadło zwykle, średnio 2,51 g/kg, i więcej białka, średnio 3,32 g/kg. Badanie nie wykazało szkodliwych zmian w lipidach krwi ani we wskaźnikach pracy wątroby i nerek. Autorzy zaznaczają, że mała grupa utrudnia przenoszenie wyników na inne populacje.

Czy przy chorobie nerek ogranicza się białko?

Osoby z niewydolnością nerek korzystają na ograniczeniu białka, ale tego nie można przenosić na zdrowych trenujących. Devries i wsp. wykluczyli z metaanalizy osoby z przewlekłą chorobą nerek; przypominają, że u nich dieta z 0,6–0,8 g białka/kg na dobę może zmniejszać zaburzenia metaboliczne związane z chorobą i odsuwać zgon. Ilość białka przy chorobie nerek ustala lekarz.

Czy dużo białka szkodzi kościom?

Według autorów przeglądu systematycznego Shams-White i wsp., który objął 16 badań z losowym przydziałem i 20 badań kohortowych u dorosłych, obecne dane nie wskazują na niekorzystne skutki większego spożycia białka dla kości8.

Według polskich norm dużemu spożyciu białka może towarzyszyć hiperkalciuria, czyli zwiększone wydalanie wapnia z moczem, sprzyjająca osteoporozie, a także kwasica i większe ryzyko kamieni nerkowych ze szczawianu wapnia. Wzrost wydalania wapnia stwierdzili też Schwingshackl i Hoffmann.

W przeglądzie Shams-White i wsp. umiarkowane dowody z pięciu badań wskazywały na możliwy korzystny wpływ na gęstość mineralną kości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, o 0,52%, bez wpływu na biodro, szyjkę kości udowej i całe ciało. Badania były niejednorodne i nie dało się wykluczyć czynników zakłócających. U 24 trenujących kobiet sześć miesięcy diety z 2,8 g białka/kg, wobec 1,5 g/kg w grupie kontrolnej, nie zmieniło gęstości mineralnej kości całego ciała ani odcinka lędźwiowego9.

Czy nadmiar białka obciąża wątrobę albo odwadnia?

Przeglądy badań nie wskazują na uszkodzenie wątroby ani nerek przy zwiększonym spożyciu białka przez sportowców i osoby aktywne. Dotyczą one osób zdrowych.

Przegląd opisowy Martina i wsp. podaje, że wydalenie 1 g azotu mocznikowego wymaga dodatkowo 40–60 ml wody10. Teza o odwodnieniu przy diecie wysokobiałkowej mogła według autorów pochodzić z przeglądu dotyczącego racji przetrwania w warunkach ograniczonej wody i energii. Autorzy nie znali badań u zdrowych osób z prawidłową pracą nerek, które wiązałyby duże spożycie białka z odwodnieniem, i uznają tę tezę za spekulatywną.

Co organizm robi z nadmiarem białka?

Normy podają, że białko powyżej około 1,5 g/kg na dobę zostaje zużyte jako źródło energii albo zmagazynowane w tkance tłuszczowej. W 8-tygodniowym badaniu 30 trenujących oporowo kobiet i mężczyzn grupa jedząca 4,4 g białka/kg, wobec 1,8 g/kg w grupie kontrolnej, przyjmowała dziennie około 800 kcal więcej niż przed badaniem, a masa tkanki tłuszczowej się nie zmieniła11. Spośród 10 osób, które przerwały udział, trzy nie zdołały zjeść wymaganej ilości białka, a jedna zgłaszała dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W rocznym badaniu mężczyzn spożycie energii wzrosło z 29,94 do 34,37 kcal/kg na dobę bez przyrostu tkanki tłuszczowej.

Duża ilość białka może wypierać z diety węglowodany. W 7-dniowym badaniu kolarze na diecie z 3,3 g/kg białka i 5,9 g/kg węglowodanów jechali próbę na czas o 20% dłużej niż na diecie z 1,3 g/kg białka i 7,9 g/kg węglowodanów. Węglowodanów było jednak mniej niż zalecane sportowcom wytrzymałościowym 6–10 g/kg, a okres badania był bardzo krótki.

Ile białka potrzebuje nastoletni sportowiec?

Polskie normy podają dla nastolatków zalecane spożycie 1,10 g białka/kg na dobę. Przegląd Desbrowa podaje, że przy wystarczającej podaży energii około 1,5 g/kg na dobę powinno pokryć straty aminokwasów po wysiłku i wspierać prawidłowy wzrost młodego sportowca, a potrzeby żywieniowe nastolatków należy pokrywać żywnością, nie suplementami12. Opisane badania dużego spożycia białka objęły dorosłych. Poniżej 18 lat podstawą jest jedzenie. Przy dużej liczbie godzin treningu rozważa się odżywkę białkową, a u trenujących wyczynowo kreatynę z dietetykiem i rodzicem. Inne suplementy stosuje się tylko przy niedoborze, po badaniach, z decyzji lekarza; szczegóły opisuje hasło Żywienie w wieku wzrostu.

Jak mocne są dowody na bezpieczeństwo dużej ilości białka?

Dane o nerkach zdrowych dorosłych pochodzą z dwóch metaanaliz i stanowiska Międzynarodowego Towarzystwa Żywienia Sportowego (ISSN), amerykańskiego stowarzyszenia4, 6, 7. Autorzy nowszej metaanalizy oceniają pewność tych danych jako niską do bardzo niskiej, m.in. z powodu słabo opisanego losowania i niejednorodności wyników; jeden z nich otrzymywał finansowanie od organizacji producentów mleka i wołowiny. Najdłuższe badanie u trenujących trwało rok i objęło 14 mężczyzn. W trzech badaniach Antonio i wsp. białko w proszku dostarczyli producenci odżywek5, 9, 11, w dwóch z nich wspierający ISSN, którym kierował pierwszy autor5, 11. Część autorów stanowiska ISSN współpracuje z firmami sprzedającymi odżywki. Dla kości umiarkowane dowody dotyczą tylko odcinka lędźwiowego, a badania były niejednorodne. Dane o odwodnieniu są słabe w obie strony, bo pochodzą z przeglądu opisowego.

Najczęstsze pytania

Czy 2 g białka na kilogram masy ciała to za dużo?

Tego normy nie rozstrzygają. EFSA uznaje za bezpieczne około 1,7 g/kg na dobę, a dla większego spożycia granicy nie wyznacza. Grupa ekspertów UEFA podaje dla piłkarzy wyczynowych do 1,6–2,2 g/kg.

Czy dieta wysokobiałkowa sprzyja kamieniom nerkowym?

Polskie normy wymieniają takie ryzyko: przy dużym spożyciu białka może wzrosnąć ryzyko kamieni nerkowych ze szczawianu wapnia, a z moczem może uchodzić więcej wapnia.

Czy bardzo dużo białka może pogorszyć wynik wytrzymałościowy?

Może, jeśli wypiera z diety węglowodany. Przez 7 dni kolarze jedzący 3,3 g/kg białka i 5,9 g/kg węglowodanów potrzebowali w próbie na czas o 20% więcej czasu niż przy 1,3 g/kg białka i 7,9 g/kg węglowodanów. Badanie trwało jednak bardzo krótko.

Czy od 4 g białka na kilogram przybywa tkanki tłuszczowej?

W 8-tygodniowym badaniu osób trenujących oporowo nie przybyło. Grupa jedząca 4,4 g/kg przyjmowała dziennie około 800 kcal więcej niż przed badaniem, a masa jej tkanki tłuszczowej się nie zmieniła.

Zobacz też: Białko w sporcie, Źródła białka.

Artykuły: Ile białka dziennie bez odżywek.